Aziz Andreas önceleri Yahya’nın öğrencisiydi. Sonra Mesih İsa’yı takip ederek kardeşi Petrus‘u da ona getirdi. Kalabalıkları doyurmak için beş ekmek ve iki balığı Mesih İsa’ya getiren Aziz Andreas’dı. Geleneklere göre Akaya’da kilise kurdu ve orada çarmıha gerildi.
Yuhanna’nın İncil’i Üzerine Vaazlar, Yuhanna Kristomos
Andreas, İsa ile kaldıktan ve İsa’nın ona öğrettiği her şeyi öğrendikten sonra o hazineyi kendi içinde tutmadı. Almış olduğu hazineyi bildirmek için aceleyle kardeşine koştu. Ona neler söylediğini iyi dinle: “Biz Mesih’i bulduk. Mesih meshedilmiş anlamına gelir” (Yu. 1,41) Kısa sürede öğrendiği her şeyi açıklıkla nasıl ifade ettiğini görüyor musun? Nitekim, bu gerçekle onları ikna eden Öğretici’nin gücünü ve inançlarını da gösteriyor. Çünkü başlangıçta, bu şeyleri bildirmek için özen gösteriyorlar.
Bu gerçekten büyük bir kaygıyla onun gelişini hazırlayan ve gökten inmesi beklenen ve beklenilen kendini açığa vurduğunda neşeyle dolup taşan ve yüce haberi başkalarına bildirmekte acele eden bir ruhun sözüdür. Tinsel yaşamdaki karşılıklı yardımlaşma iyilikseverliğin, kardeş sevgisinin, ruh içtenliğinin gerçek işaretidir. Başından beri uysal ve inanca hazır olan Petrus’un ruhuna bak! Başka hiçbir şeye aldırış etmeksizin hemen koşuyor. Nitekim onu İsa’ya götürdü ve her şeyi dolaysız olarak ondan öğrenebilmesi için ona teslim etti. Nitekim onlarla birlikte başka bir şakirt vardı. O da aynı şekilde yönlendirildi.
Vaftizci Yahya, “İşte Tanrı’nın Kuzusu” ve sonra da “Kutsal Ruh ile vaftiz edilen O’dur” (bkz Yu. 1, 29-33) demekle bu konuda daha açık bir öğretinin Mesih’ten gelmesini beklediyse, Andreas hiç kuşkusuz, kendisinin tam ve doyurucu bir açıklama yapmaya uygun olmadığını düşünerek, çok daha geçerli nedenlerle bu şekilde davranmıştır. Bu yüzden kardeşini kaygı ve mutluluk içinde bir saniye bile beklemeksizin ışığın öz kaynağına götürmüştür.
