Kusursuzluk içinde yaşamak isteyenlerin yapabileceği tek şey, çarmıhtaki Mesih’in hor gördüğünü hor görmek, arzu ettiğini arzu etmektir.
Allah’ın Oğlu’nun bizim için acı çekmesi gerekli miydi? Tabi ki gereklidir çünkü her şeyden önce bir çare oldu. Çünkü Mesih’in ızdırabında günahlarımız yüzünden karşılacağımız tüm kötülüklere karşı bir çare buluyoruz. Örneğinden gelen yararlılık az değildir. Çünkü Mesih’in ızdırabı, tüm yaşamımızı yönlendirmeye yeterlidir. Kusursuzluk içinde yaşamak isteyenlerin yapabileceği tek şey, çarmıhtaki Mesih’in hor gördüğünü hor görmek, arzu ettiğini arzu etmektir. Nitekim hiçbir erdem örneği haçta eksik değildir.
Bir sevgi örneği arıyorsan, bunu anımsa: “Hiç kimsede insanın dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur” (Yu. 15,13)
Çarmıhta Mesih bunu yaptı, dolayısıyla yaşamını uğrumuza verdiyse, onun uğruna herhangi bir acıya katlanmak bizler için bir yük olmamalıdır.
Bir sabır örneği arıyorsan, en iyilerinden birini çarmıhta bulursun. Sabır, iki durumda büyük sayılır: Ya biri sabırla büyük zorluklara katlandığında ya da kaçınılabilen oysa kaçınılmak istenmeyen zorluklara katlanıldığında.
Çarmıhta Mesih her ikisinin örneğini bize vermiştir. Nitelik “Elem çektiğinde kimseyi tehdit etmezdi” (1.Pe. 2,23) ve bir kuzu gibi ölüme sürüklendi ve ağzını açmadı (bknz. Ha. İşl. 8,32). Mesih’in çarmıhtaki sabrı yücedir: “Önümüze konan yarışı sabırla koşalım. Gözümüzü imanımızın öncüsü ve tamamlayıcısı İsa!ya dikelim. O, kendisini bekleyen sevinç uğruna utancı hiçe sayıp çarmıhtaki ölüme katlandı” (İbr. 12,2).
Bir alçakgönüllülük örneği arıyorsan, ölüme dek Peder’e itaat edeni izle: “Bir adamın, yani Adem’in söz dinlemezliği yüzünden birçoğu günahkar kılındığı gibi, yine bir adamın söz dinlemesiyle birçoğu doğru kılınacaktır” (Rom. 5,19)
Dünyasal değerleri hor görme örneğini arıyorsan, kralların kralı ve efendilerin Rabbi olan “bilgeliğin ve bilginin tüm hazinelerin saklı olduğu Mesih’i” (Kol. 2,3) izle. O, çarmıhta çıplaktır, alay konusudur, tükürüklerin hedefidir, dövülendir, dikenli tacı giyen, sirke içirilendir.
Bu yüzden yüreğini giysilere ve zenginliğe bağlama, çünkü “giysilerimi aralarında paylaştılar” (Yu. 19,24) ne de onurlara bağlama, çünkü hakaretlere ve dayağa uğradım (bknz. Yşa 53,4) saygınlıklara da bağlama çünkü dikenlerle bir taç örüp başıma koydular (bknz. Mar. 15,17), zevklere bağlama çünkü “susadığımda bana sirke içirdiler” (Mez. 68,22)
