Bugün Katolik Kilisesi İncilci Aziz Yuhanna Bayramı’nı kutlar. Allah’ın Söz’üne tanıklık etmiş olan Aziz Yuhanna, bizlere gördüğü her şeyi bildirmiştir.
Rab’bin en sevdiği öğrencisi, Meryem Ana’yı göstererek “İşte annen” dediği mirasçısı olan Yuhanna uzun yaşamından sonra Vahiy ve İncil’in dördüncü kitabını yazarak Rabbin yanında huzura kavuşmuştur.
Agustinus’un Yuhanna’nın 1. Mektubu Üzerine Vaazı
“Başlangıçtan beri var olan, işittiğimiz, gözlerimizle gördüğümüz, ellerimizle dokunduğumuz Yaşam Sözü’dür.” Söz insan olup aramızda yaşamasaydı Yaşam Sözü’ne kim eliyle dokunabilir?
Şimdi ellerimizle dokunabilmemiz için beden olan bu Söz, önce Bakire Meryem’in rahminde ten oldu. Ancak o an söz olmaya başlamadı. Çünkü Aziz Yuhanna’nın dediği gibi başlangıçtan beri vardı. Görüyorsunuz, Yuhanna’nın mektubu İncil’ini doğruluyor. İncil’in başındaki sözleri vaktinde okumuştunuz. “Başlangıçta Söz vardı ve Söz Tanrı ile birlikteydi”
Bazıları Yaşam Sözü’nü ellerin dokunduğu Mesih’in bedenini değil de Mesih’i belirlemek için kullanılan herhangi bir ibare olarak görebilirler. Ancak devamını dinleyin: “Yaşam belirgin oldu, bizler O’nu gördük ve tanıklık ediyoruz” (1. Yu. 1,2) “Evet yaşam belirdi.” Öyleyse Yaşam olan Mesih, nasıl belirdi. Çünkü başlangıçtan beri var olmasına karşın kendini insanlara değil, ondan ekmekleriymiş gibi gıda alan meleklere belli etti. Kutsal Kitap’ta yazıldığı gibi: “İnsan, meleklerin ekmeğini yedi”
O halde yaşam bizzat kendini bizzat bedende belli etti. Yalnız kalple görünür bir gerçeğin kalplere şifa verebilmesi için gözle de görünür hale gelmesini sağlamak üzere belirme durumuna getirildi. Çünkü Söz’ü ancak kalp görür, bedeniyle gözler görebilir. Sözü görmemize olanak veren bedendi. Söz beden oldu. Görebileceğimiz bir beden, içimizde Sözü görebilenin şifa bulması içindi.
Tanıklık ederiz diyor Yuhanna: “Peder ile birlikte olan ve kendini bizde belli eden, daha açık bir ifadeyle bize görünmüş olan bu ölümsüz yaşamı size ilan ediyoruz.. Gördüğümüzü ve işittiğimizi size ilan ediyoruz” Onlar Rabbin kendisinin bedenen var olduğunu gördüler, ağzından çıkan sözleri işittiler ve bunları bize ilan ettiler. Biz ise işittikse de görmedik. Yani biz şimdi işitenlerden aşağı mı kalmış oluyoruz? O halde neden “Siz de bizimle birlik halinde olasınız diye” sözlerini ekliyor? Onlar gördü, biz görmedik. Ancak yine onlarla birlik halindeyiz. Çünkü inancımız ortak.
“Ve beraberliğimiz Peder ile Oğlu İsa Mesih’ledir. Yuhanna şunları ekliyor: Bunları biz size, sevinciniz tam olsun diye yazıyoruz”. Sevincin tam olmasıysa onun yanında beraberliğe, sevgiye, birliğe bağlıdır.
