Kilise’nin bugün karşı karşıya olduğu krizler, Mesih’in tanrılığını reddeden ve dördüncü yüzyılda Hristiyanlığı neredeyse alt eden Arius sapkınlığının oluşturduğu tehdit ile karşılaştırıldığında önemsiz görünebilir. Cyril, Aziz Jerome tarafından Ariusçulukla suçlanarak tartışmaya dahil edildi ve sonunda hem kendi zamanının insanları tarafından hem de 1822’de Kilise Doktoru ilan edilerek aklandı.
Kudüs’te yetişmiş ve özellikle Kutsal Yazılar konusunda iyi eğitim almış olan bu kişi, Kudüs piskoposu tarafından rahip olarak atanmış ve Lent döneminde Vaftiz için hazırlananlara ve Paskalya döneminde yeni vaftiz edilenlere kateşizm verme görevi verilmiştir. Kateşezleri, dördüncü yüzyılın ortalarında Kilise’nin ritüel ve teolojisinin örnekleri olarak değerli olmaya devam etmektedir.
Cyril’in vaftiz için ve sonrasında Kudüs’teki katekumenlere verilen ünlü yirmi üç dersi en iyi iki bölümde ele alınır: İlk on sekiz ders genellikle Kateketik Dersler, Kateketik Konuşmalar veya Katetik Saapanlar olarak bilinirken, son beşi genellikle Mistagojik Kateşler (μυσταγωγικαί) olarak adlandırılır, çünkü gizemleri (μυστήρια) yani Vaftiz, Onay ve Efkaristiya Ayinleri.
Yansıma
Azizlerin hayatlarının basit ve sakin olduğunu, kaba tartışmaların nefesinden etkilenmediğini düşünenler, tarih tarafından sert bir şekilde şok edilirler. Yine de, azizlerin, hatta tüm Hıristiyanların, Efendileriyle aynı zorlukları deneyimleyecekleri şaşırtıcı olmamalıdır. Gerçeğin tanımı sonsuz, karmaşık bir arayıştır ve iyi erkekler ve kadınlar hem tartışmaların hem de hataların acısını çekmişlerdir. Entelektüel, duygusal ve politik engeller, Cyril gibi insanları bir süreliğine yavaşlatabilir. Ancak bir bütün olarak ele alındığında, hayatları dürüstlük ve cesaretin anıtlarıdır.
https://www-franciscanmedia-org
https://en.wikipedia.org/wiki/Cyril_of_Jerusalem
